Eerlijk? Ik had hier eerst geen antwoord op, want aanwezig zijn doe je toch gewoon? Je bent er of je bent er niet. Zo dacht ik er altijd over.
Totdat ik merkte dat ik weleens ergens zat terwijl ik er helemaal niet was. Fysiek wel, maar mentaal allang vertrokken. Ik deed mee, knikte op de goede momenten, zei de juiste dingen en toch ontbrak er iets. Betrokkenheid.
Want dat is precies het verschil. Je kunt aanwezig zijn zonder betrokken te zijn. Betrokkenheid gaat een laagje dieper. Het is het moment waarop je niet alleen aanwezig bent, maar ook echt wil bijdragen.
We denken bij betrokkenheid al snel dat het iets is wat je altijd moet voelen, iets wat gewoon in je zit. Terwijl het eigenlijk een keuze is, jouw keuze, iets wat jij zelf bepaalt.
Toen ik dat besefte vroeg ik mezelf, waar voel ik me eigenlijk betrokken?
Voor mij is dat mijn familie, waar het echt voelt als thuis. Mijn vrienden, bij wie ik volledig mezelf kan zijn. Dansen, wat voor mij meer is dan een hobby want het is hoe ik mijn hoofd leegmaak en mezelf terugvind. En mijn werk, een plek waar ik me veilig genoeg voel om initiatief te nemen en mijn ideeën te delen.
Juist op die plekken kies ik ervoor om er echt te zijn, omdat het iets doet, omdat ik er iets van terugkrijg, omdat het energie geeft in plaats van kost.
En dan zijn er ook de plekken waar dat gevoel er niet is. Waar je geeft maar er niets terugkomt, waar je je bijdrage niet gezien ziet worden. Daar loslaten is geen zwakte, dat is gewoon eerlijk zijn over waar jouw energie naartoe mag gaan.
De vraag is dus niet of je betrokken bent. De vraag is waar jij ervoor kiest om dat te zijn, en wat je misschien mag loslaten.
‘Je blijft waar investeren zinvol voelt.’
